در این جا این مطلب را آموزش می دهیم که در کجا باید از c'est  استفاده کرد و در کجا از ce sont .

به اشتباه تصور می شود که بعد از c'est کلمه ی مفرد می آید و بعد از  ce sontکلمه ی جمع. در حالی که این گونه نیست. این انتخاب بستگی به کلمه ی بعدی دارد، که می تواند ضمیر یا اسم باشد.

1- ضمایر: بعد از c'est ضمیر مفرد می آید. اما ضمایر  nous  وvous  نیز همراه با c'est به کار می روند. مثال:

C'est Nous qui donnons la vie et donnons la mort. (le Coran)
C'est vous qui décidez.

در مثال های فوق باید از c'est استفاده کرد و ce sont غلط است.

ce sont را فقط زمانی به کار می بریم که کلمه ی بعدی جمع و سوم شخص باشد. مثال:

 Ce sont eux qui auraient dû battre le record.

پس باید گفت که فقط ضمایر  elles و eux با ce sont به کار می رود و سایر ضمایر همگی با c'est به کار می روند.

C'est moi le meilleur.
C'est toi qui as frappé à la porte ?
C'est nous qui sommes responsables de ce travail.
 C'est vous qui arbitrerez la rencontre.

2- اسامی: اسمی که بعد از c'est می آید باید مفرد باشد. مثال:

C'est Paulo Coelho qui rafle à nouveau la première place dans le cœur des Brésiliens.

اسم بعد از ce sont  باید جمع باشد، مثال:

 Ce sont les chiens qui s'étaient échappés de leur enclos.

نکته 1: اگر چند اسم به صورت فهرست وار بیاید و اولین آنها مفرد باشد، باید از c'est استفاده کرد. مثال:

 C'est le bleu et le vert que je préfère.
C'est le chien et le chat qui sont les plus aimables.

در اینجا از c'est استفاده شد و ce sont غلط است. چون کلمات اول فهرستها یعنیle bleu  وle chien  مفرد هستند.  دقت کنید که فقط کلمه ی اول مهم است. مثال دیگر:

 C'est le soleil, la mer, les prix, le dépaysement qui attirent le plus les touristes dans ces lieux.

اما اگر عنوان این فهرست به شکل یک اسم جمع پیشاپیش نام برده شده باشد، باید از ce sont استفاده کرد، مثال:

  Il y a en France quatre grands fleuves : ce sont la Seine, la Loire, le Rhône et la Garonne.

در اینجا ce sont درست است، نه c'est. چون در جمله ی قبل عنوان فهرست به صورت اسم جمع نام برده شده است. (quatre grands fleuves)

نکته ی 2: اگر اسم بعد از فعل être، جمع باشد ولی مسند این فعل نباشد، باید از ce sont استفاده کرد. به بیان ساده تر می توان گفت اگراسم بعد از فعل être، حرف اضافه داشته باشد، فعل آن حتما مفرد است؛ یعنی باید از  c'estاستفاده کرد. مثال:

C'est des conditions de séjour que les touristes se plaignent.

در مثال بالا، کلمه ی conditions با این که جمع است، ولی برای آن از فعل est  استفاده شده است. چون حرف اضافه ی de  قبل از آن است. اما اگر بگوییم:

Ce sont les touristes qui se plaignent des conditions de séjour.

در اینجا دیگر باید از ce sont استفاده نمود. چون touriste مسند فعل être  است.

نکته ی 3: اگر مسند فعل être، کلمه ای باشد که به ساعت یا مبلغ پول اشاره می کند و بلافاصله بعد از آن نظر شخصی گوینده بیاید، در این حالت فعل می تواند جمع یا مفرد به کار رود. مثال:

C'était trois heures qui sonnaient au clocher.

در این جاC'était  هم درست است هم C'étaient.

Ce sont cinq années de guerre racontées.

هم C'est درست است هم Ce sont.

عبارت si ce n'est به معنای excepté ثابت است و هیچ گاه به صورت جمع به کار نمی رود.

Si ce n'est eux, quelles personnes auraient pu réussir?

در عبارات  ce doit être, ce peut êtreکه بعدشان یک اسم جمع یا ضمیر سوم شخص جمع می آید، افعال devoir, pouvoir می توانند مفرد یا جمع به کار روند. به عبارت بهتر، همی می توانند با ce مطابقت کنند هم با کلمه ی بعدی خود. مثال:

Ce doit être les invités de la cérémonie qui arrivent.

یا

Ce doivent être les invités de la cérémonie qui arrivent.

Ce peut être les avantages du métier qui vous attire.

یا

Ce peuvent être les avantages du métier qui vous attire.

در عبارتc'est .... que ، اگر کلمه ی بینC'est  وque  دارای حرف اضافه نباشد، از همان قانون کلی استفاده می کنیم: برای کلمات مفرد c'est و برای کلمات جمع ce sont. اما اگر دارای حرف اضافه باشد، فعل être الزاما باید مفرد باشد، و در این حالت ce sont غلط است. هرچند این حالت غلط در زبان فرانسه به کار می رود. مثال:

C'est contre les mauvaises conditions de logement qu'ils se plaignent.